Engleski valcer svoje ime dobio je prema zemlji porekla. Plesali su ga već na svetskom prvenstvu 1922. godine, ali samo ime koristi se tek od 1929. godine. Ples se počeo formirati od Boston-a i Slowfox-a. Pre je bio dosta progresivan ples, zvali su ga “dance of passing feet”, ali tokom vremena, zbog povećanog broja okreta na kraju takta poeo se koristiti priključak stopala. Struktura je dobila dijagonalni karakter, jer su se celi okreti činili prekomplikovanim, i prilikom desnih i levih okreta napravljeno je samo 3/4 okreta. Ovu novu plesnu formu izradili su engleski učitelji plesa, koje su priznali i Imperial Society 1927. godine. Engleski valcer koji se pleše na laganu, sentimentalnu muziku, zbog ritmičkih pokreta, postao je najharmoničniji ples u grupi standardnih plesova. Plesni karakter pokazuje se u sporim i ujednačenim njihanjima, prostorno progresivnim okretima, koji vladaju na plesnim podijumima bez ikakvog loma u telu.

Engleski valcer se pleše kao prvi ples na takmičenjima,mnogi ga nazivaju i kraljem, bolje rečeno “kraljicom” plesova.

Karakteristike

  • Karakter: njihanje i tok, mekani i zaokruženi pokreti, sentimentalan i romantičan
  • Kretanje: njihanje
  • Takt: 3/4
  • Tempo: 30 bpm
  • Naglasak: na prvom taktu
  • Dizanje i spuštanje: početak dizanja na kraju 1., nastavak dizanja na 2. i 3., spuštanje na kraju 3.
  • Dinamika: dobro izbalansiran tok, težina, vremensko-prostorno kretanje

Interpretacija

Na takmičarskom nivou, akcija koja se prikazuje zove se Waltz Pendulum Action, koja se može uporediti s kretanjem jezička zvona. Valcer mora imati dobro njihanje prema dole i gore, i to izbalansirano s potrebnim prostornim kretanjem. Kao i u svim plesovima stajna noga je jako važna, a za Valcer je presudan trenutak, u kojem počinje dizanje sa stajne noge. Spuštanje na stajnu nogu zahteva za Engleski valcer tipičnu tenziju i kontrolu u stopalima.

OSTAVITE KOMENTAR