8 Jul

Jive je međunarodno priznato ime jednog plesa koji ima više vrsta međusobno bliskih afro-američkih predaka. Članovi ove “porodice” su na početku 30-ih godina XX veka Lindy Hop, Blues i Swing. Ove plesove su pratili u 40-im hit plesovi tih vremena, kao što su Boogie-Woogie, Jitterbug i Beebop, a u 50-im priključio im se i Rock and Roll. Karakteristika ovih plesnih formi je još i u današnje vreme muzika koja privlači na ples, koja je ritmičkim naglašavanjem privlačila i privlači mlade i stare podjednako.

Ove plesove su razvijali i koreografski dopunjavali u SAD-u udomaćenim slobodnim stilovima, a u Evropu su stigli zahvaljujući američkim vojnicima. U plesu preovladava slobodan stil kretanja i akrobatski elementi koji su u krugu mladih brzo postali popularni. Nakon rata, glavna muzička smernica postao je Boogie, ali su sudije tražile jednu umereniju formu da bi tu formu “uklopili” u plesne dvorane. Tako su engleski učitelji formirali koristeći nešto sporiju muziku elegantni, ali ipak živahni Jive. Ples je dosta vezan za jedno mesto, a koraci se sastoje u najvećem delu od Rock i Chasse elemenata. Jive je uočljivo živahan, mladalački, veseo, temperamentan, ritmički ples u kojem plesni parovi svojim koracima ističu muzički naglasak.

Jive je najživahniji ples među latino-američkim plesovima. Na takmičenjima, pa i u plesnim školama uglavnom začara mlade ljude. Godine 1968. uvršten je u krug latino-američkih plesova kao peti ples.

Muzika: brza, poletna, temperamentna, očaravajuća, bezbrižna, vesela…

Karakteristike

  • Karakter: ritmički, “kick”-ovi i “flick”-ovi
  • Kretanje: nije progresivno
  • Takt: 4/4
  • Tempo: 44 bpm
  • Naglasak: na drugom i četvrtom taktu
  • Dizanje i spuštanje: nema
  • Dinamika: direktna i lagana kretanja

Interpretacija

Mešaju se stilovi Jitterbuga i Boogie Woogie-a, kick-ovi i flick-ovi i kretanje torza i kukova.

OSTAVITE KOMENTAR